Niebieska karta, pierwszy krok po pomoc

Niebieska karta, pierwszy krok po pomoc

Po ostatnim wpisie „Za zamkniętymi drzwiami” otrzymaliśmy sporo wiadomości i pytań. Cieszymy się, że darzycie Państwo nas takim zaufaniem. Obiecaliśmy jednej z naszych czytelniczek, krótki wpis o niebieskiej karcie, i to też dziś czynimy! Procedura niebieskiej karty została opracowana przez Komendę Główną Policji, Komendę Stołeczną Policji i Państwową Agencją Rozwiązywania Problemów Alkoholowym. Tyle z historii tej procedury, teraz część praktyczna!

Zgodnie z Ustawą o Przeciwdziałaniu Przemocy w Rodzinie, nakłada ona obowiązek prowadzenia procedury Niebieskiej Karty na Policje, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, Gminny Ośrodek Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Oświatę i Instytucje Związane z Ochroną Zdrowia. Taka procedura zostaje wszczęta, kiedy któraś z wyżej wskazanych jednostek/instytucji ma podejrzenia o stosowaniu przemocy domowej, wobec członków rodziny. Procedura zostaje również wszczęta na wniosek członka rodziny lub inne osoby, które mają wiedzę na temat przemocy lub jest świadkami przemocy domowej w rodzinie. (To oznacza, że sąsiadka za ścianą która jest świadkiem awantur krzyku i stosowania przemocy domowej nie musi być bierną słuchaczką, ma możliwość zgłoszenia faktu przemocy domowej do odpowiednich instytucji!).

Jak wygląda niebieska karta? Procedura składa się z dwóch części:

  • Karta A – to w niej dokumentuje się zgłoszoną sytuację zdarzenie, interwencję i to co zastano na miejscu, jak również działania, które zostały podjęte.
  • Karta B – w niej opisane są przestępstwa związane z przemocą domową oraz dane instytucji i organizacji, w których ofiara może szukać pomocy.

„Co mi daje taka procedura, mąż tyle lat mnie bije” – musimy podkreślić jedną rzecz odpowiadając na te pytanie! Procedura Niebieskiej Karty to nie jest zawiadomienie o podejrzeniu popełnienie przestępstwa! Ofiara przemocy w rodzinie jednak podejmuje ważny krok zakładając niebieską kartę. Co daje karta? Ofiara przemocy może otrzymać pomoc, a jaką i od kogo dowiecie się na samym końcu tekstu, gdzie przytoczyliśmy fragment rozporządzenia dotyczący zadań do których zobligowane są podmioty odpowiedzialne za procedurę wszczęcia „Niebieskiej Karty”.

„Boję się, że siostra się wycofa, a on ją zabiję” – Często zdarza się, że ofiara przemocy w rodzinie nie składa zawiadomienia o przestępstwie, albo wycofuje zarzuty czy zmienia zeznania. Tu bardzo ważnym faktem jest to, że nie można wycofać informacji zawartych w karcie A. Nie ważne jest tu stanowisko ofiary przemocy, która często jest zastraszona i boi się podejmować radykalne kroki. Co prawda jak już zostało wyżej wskazane Niebieska Karta nie jest równoznaczna z zawiadomieniem o podejrzeniu popełnieniu przestępstwa, ale może być bardzo ważnym wnioskiem dowodowym w sprawach o znęcanie, zakaz kontaktów czy rozwodowej.

Poniżej fragment Rozporządzenia w sprawie procedury „Niebieskie Karty”, w którym w sposób szczegółowy wskazane są zadania podmiotów odpowiedzialnych za „Niebieską Kartę”:

§ 11. W ramach procedury pracownik socjalny jednostki organizacyjnej pomocy społecznej:

1) diagnozuje sytuację i potrzeby osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

2) udziela kompleksowych informacji o:

  • możliwościach uzyskania pomocy, w  szczególności psychologicznej, prawnej, socjalnej i pedagogicznej, oraz wsparcia, w  tym o  instytucjach i podmiotach świadczących specjalistyczną pomoc na rzecz osób dotkniętych przemocą w rodzinie,
  • formach pomocy dzieciom doznającym przemocy w rodzinie oraz o instytucjach i podmiotach świadczących tę pomoc,
  • możliwościach podjęcia dalszych działań mających na celu poprawę sytuacji osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

3) organizuje niezwłocznie dostęp do pomocy medycznej, jeżeli wymaga tego stan zdrowia osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

4) zapewnia osobie, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, w zależności od potrzeb, schronienie w  całodobowej placówce świadczącej pomoc, w tym w szczególności w  specjalistycznym ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie;

5) może prowadzić rozmowy z osobami, wobec których istnieje podejrzenie, że stosują przemoc w rodzinie, na temat konsekwencji stosowania przemocy w rodzinie oraz informuje te osoby o możliwościach podjęcia leczenia lub terapii i  udziale w programach oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie.

§ 12. W ramach procedury przedstawiciel gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych podejmuje działania, o których mowa w § 11 pkt 1—3 i 5. § 13. W ramach procedury funkcjonariusz Policji:

1) udziela osobie, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w  rodzinie, niezbędnej pomocy, w tym udziela pierwszej pomocy;

2) organizuje niezwłocznie dostęp do pomocy medycznej, jeżeli wymaga tego stan zdrowia osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;

3) podejmuje, w razie potrzeby, inne niezbędne czynności zapewniające ochronę życia, zdrowia i mienia osób, co do których istnieje podejrzenie, że są dotknięte przemocą w rodzinie, włącznie z zastosowaniem na podstawie odrębnych przepisów w stosunku do osoby, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w  rodzinie, środków przymusu bezpośredniego i zatrzymania;

4) przeprowadza, o ile jest to możliwe, z osobą, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, rozmowę, w szczególności o odpowiedzialności karnej za znęcanie się fizyczne lub psychiczne nad osobą najbliższą lub inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od osoby, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, oraz wzywa osobę, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, do zachowania zgodnego z prawem i zasadami współżycia społecznego;

5) przeprowadza na miejscu zdarzenia, w  przypadkach niecierpiących zwłoki, czynności procesowe w niezbędnym zakresie, w granicach koniecznych do zabezpieczenia śladów i  dowodów przestępstwa; Dziennik Ustaw Nr 209 — 12268 — Poz. 1245 6) podejmuje działania mające na celu zapobieganie zagrożeniom mogącym występować w  rodzinie, w  szczególności składa systematyczne wizyty sprawdzające stan bezpieczeństwa osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, w zależności od potrzeb określonych przez zespół interdyscyplinarny lub grupę roboczą.

§ 14. 1. W ramach procedury przedstawiciel ochrony zdrowia każdorazowo udziela osobie, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, informacji o możliwościach uzyskania pomocy i wsparcia oraz o uprawnieniu do uzyskania bezpłatnego zaświadczenia lekarskiego o ustaleniu przyczyn i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie.

2. Jeżeli stan zdrowia osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w  rodzinie, wymaga przewiezienia jej do podmiotu leczniczego, formularz „Niebieska Karta — A” wypełnia przedstawiciel podmiotu leczniczego, do którego osoba ta została przewieziona.

3. Przedstawicielem ochrony zdrowia uprawnionym do działań jest osoba wykonująca zawód medyczny, w tym lekarz, pielęgniarka, położna i ratownik medyczny.

§ 15. W ramach procedury przedstawiciel oświaty:

1) podejmuje działania, o których mowa w § 11 pkt 2 lit. a i c oraz pkt 3 i 5;

2) diagnozuje sytuację i potrzeby osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie, w tym w szczególności wobec dzieci;

3) udziela kompleksowych informacji rodzicowi, opiekunowi prawnemu, faktycznemu lub osobie najbliższej o  możliwościach pomocy psychologicznej, prawnej, socjalnej i  pedagogicznej oraz wsparcia rodzinie, w tym o formach pomocy dzieciom świadczonych przez instytucje i  podmioty w zakresie specjalistycznej pomocy na rzecz osób dotkniętych przemocą w rodzinie.

§ 16. 1. W ramach procedury członkowie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej:

  1. udzielają pomocy osobie, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie;
  2. podejmują działania w stosunku do osoby, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w  rodzinie, w  celu zaprzestania stosowania tego rodzaju zachowań;
  3. zapraszają osobę, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w  rodzinie, na spotkanie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej;
  4. opracowują indywidualny plan pomocy dla osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w  rodzinie, i  jej rodziny, który zawiera propozycje działań pomocowych;
  5. rozstrzygają o  braku zasadności podejmowania działań.

2. Indywidualny plan pomocy obejmuje ogół działań podejmowanych przez osobę, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w  rodzinie, oraz podmioty, o których mowa w art. 9d ust. 2 ustawy, w celu poprawy sytuacji życiowej tej osoby oraz jej rodziny.

3. Indywidualny plan pomocy może ulegać zmianie w  zależności od potrzeb i  sytuacji osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w  rodzinie, w  szczególności w  sytuacjach, o  których mowa w § 9 ust. 2


Przeczytaj również:

Przemoc domowa

Kancelaria Kraków

Jeden komentarz “Niebieska karta, pierwszy krok po pomoc

  1. Mariusz

    Dzień dobry,
    Miałem założoną „niebieską kartę” w listopadzie 2011r , ale nigdy nie miałem wglądu do niej podczas wizyt pani prowadzącej tą kartę. W dniu wczorajszym 26.04.2017 poszedłem po wgląd do Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej gdzie była prowadzona w/w karta i także uniemożliwiono mi wgląd. Proszę o informację czy to prawda że MGOPS lub osoba prowadząca niebieską kartę nie może udostępnić mi wglądu, bo taką dostałem informację?

Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *